İş hayatında çalışma koşullarına ilişkin işverene yazılan sitem ve şikâyet mesajları konusunda emsal niteliğinde bir yargı kararına imza atıldı. Bir şirkette yönetici olarak çalışan personelin işverenine gönderdiği “manen yıprandım, yoruldum” ifadelerini içeren e-posta, Yargıtay tarafından istifa olarak değerlendirildi.
Sitem E-Postası Fesih Sayıldı
Olay, bir firmada yaklaşık üç yıldır yönetici pozisyonunda görev yapan bir çalışanın şirket sahibine e-posta göndermesiyle başladı. Çalışan, söz konusu iletide yaklaşık bir yıldır mobbinge maruz kaldığını, prim haklarının düşürüldüğünü belirterek çalışma ortamında “manen yıprandığını” ve artık “yorulduğunu” dile getirdi.
Gelen e-postanın ardından işveren, bu ifadeleri çalışanın iş sözleşmesini tek taraflı olarak feshetmesi (istifa) şeklinde kabul etti ve herhangi bir kıdem ya da ihbar tazminatı ödemeden iş ilişkisini sonlandırdı.
Yerel Mahkeme “İstifa Değil Şikâyet” Dedi
Haksız şekilde işten çıkarıldığını savunan çalışan konuyu yargıya taşıdı. Mahkemede verdiği ifadede amacının istifa etmek olmadığını, yalnızca maruz kaldığı baskıları ve manevi yıpranmasını dile getirdiğini belirten çalışan, kıdem ve ihbar tazminatı talebinde bulundu.
Dosyayı inceleyen yerel mahkeme çalışanı haklı buldu ve işverenin tazminat ödemesi gerektiğine hükmetti. Karara itiraz eden işveren ise dosyayı temyize götürerek Yargıtay’a taşıdı.
Yargıtay Son Noktayı Koydu: Haklı Fesih Sayılmadı
Temyiz incelemesini tamamlayan Yargıtay, yerel mahkemenin kararını bozdu. Yüksek Mahkeme, çalışanın e-posta ile ilettiği ifadelerin iş sözleşmesini kendi iradesiyle feshettiğini gösterdiğine karar verdi.
Ayrıca söz konusu feshin, çalışana kıdem tazminatı hakkı kazandıracak nitelikte bir “haklı nedenle fesih” şartlarını taşımadığı değerlendirildi. Bu gerekçeyle çalışanın kıdem ve ihbar tazminatı talepleri kesin olarak reddedildi.
İş dünyası ve iş hukuku açısından dikkat çeken bu emsal karar; çalışanların yöneticilerine veya şirket yönetimine yazdıkları e-posta ve mesajlardaki ifadelerin hukuki sonuçlar doğurabileceğini ve fesih iradesi olarak yorumlanabileceğini bir kez daha ortaya koydu.
